تبليغاتX
زندگی برای معماری ، معماری برای زندگی -

باور کن

به من بگو دوستت دارم تا باور کنم که عاشقی ، مگر این کلام تو نیست ؟

من می گویم ، می نویسم ، می پندارم ، می خوانم که دوستت دارم، و تو باور کن و

تو باور کن که این دست های همیشه به آسمان و این چشم های همیشه منتظر ،

همیشه از آن توست ، و تو باور کن و تو باور کن که این پاهای همیشه در حرکت و این

پیکر متکی به تو همیشه از آن توست.

چگونه بستایمت ، چگونه با کلمات تو را در آغوش گیرم ، چگونه بگویم که سر تا پا

هستی ام از آن توست .

باور کن این دل تنها به این امید زنده است ، که تو دوستش داشته باشی.

 

فرانک مشتاقی

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم آبان 1387ساعت 19:6  توسط فرانک مشتاقی  |